|
1,(2),3; 1,2,5; 1,3,4,2. Dacw'r ffynnon fawr a gaed, Dyfroedd gloywon pur a gwaed, Darddodd allan ar y bryn, Ylch fy enaid bach yn wyn; Dyma'm nerth i fyn'd ym mlaen, Dyma sylfaen bur fy nghân. Gair o'i enau sanctaidd Ef 'N awr a'm dwg i ganol nef; Yn ei eiriau mae'r fath rîn, Dodant nef a dae'r yn un; Gwrando'i lais, a gwel'd ei wedd, Yw fy mywyd tu yma i'r bedd. Iesu, gorphwys yn dy glwy' Wna fy enaid bellach mwy; Dyma'm noddfa werthfawr iawn, Fyth o fore hyd brydnawn; Dyma 'nghysur oll i gyd, Dyma'm nerth i'r nefol fyd. Dyma y ffieiddiaf gaed, 'Nawr yn gorwedd yn ei waed: Nid oes neb all fy iachau, Maeddu 'mhechod, maddeu 'mai, Ond a roddodd gadarn lef, Rhwng y ddaear fawr a'r nef. Ti Dy Hunan, Iesu mawr! Yw fy noddfa ar y llawr; Gâd ìm' gael Dy gwmni cu Nes myn'd trwy'r Iorddonen ddu; Yna deuaf ger Dy fron, Heb ddychrynu gan y dòn. fy mywyd tu yma i'r bedd :: fy mywyd i a'm hedd
Heb. xii. 14.)
Wele'r ffynon fawr a gaed,
Ffrydiau hyfryd dw'r a gwaed,
Darddodd allan ar y bryn,
I olchi f'enaid oll yn wỳn.
Iesu, gorphwys yn dy glwy'
Wna fy enaid bellach mwy;
Wrth dy draed dymunwn fyw,
Holl ddedwyddwch f'enaid yw.
Darfu ymffrost mawr y byd,
Iesu bia'r clôd i gyd;
'Does gyffelyb iddo ef,
Ar y ddaear, yn y nef.
Arglwydd ffoed cymmylau mwy,
Grym euogrwydd
damniol glwy';
Rho im' brofi'th
nefol hedd,
Cyn im' fyn'd o'r byd i'r bedd.
Llwybrau pur yw'th lwybrau di,
Oll yn anwyl iawn i mi;
Rhaid fy ngolchi oll yn wỳn,
Cyn y teithia'r llwybr hyn.
William Williams 1717-91
Tonau [777777]:
Tonau [7777]: gwelir: Arglwydd ffoed cymylau mwy Dyma gariad nefoedd wen Deffro f'enaid edrych draw 'Does gyffelyb iddo Ef Ei gyfiawnder dwyfol Ef Mae ein taith i'r nefol fyd Ti dy hunan Iesu mawr Wele gariad nefoedd wen |
Yonder is the fount got today, Clear, pure water, and blood, Which issued out on the hil, Which will wash my little soul white; Here is my strength to go forward, Here is the pure foundation of my song. A word from His holy mouth Now leads me to the centre of heaven; In his words is such merit, They set heaven and earth as one; To hear his voice, and see his face, Is my life on this side of the grave. Jesus, to rest in thy wound Make my soul henceforth ever more; Here is my very precious refuge, Forever from morning until evening; Here is all my comfort altogether, Here is my strength for the heavenly world. Here is the most detestable found, Now lying in his blood: There is no-one who can heal me, Beat my sing, forgive my fault, But he who gave a firm cry, Between the great earth and heaven. Thou thyself, great Jesus, Art my refuge on earth below; Let me get thy dear company Until going through the black Jordan; Then I shall come before thy breast, Without being terrified by the waves. my life this side of the grave :: my life and my peace
Heb 12:14.)
See the great fount that is got,
Delightful streams of water and blood,
That issued out on the hill,
To wsh my soul all clean.
Jesus, rest in thy wound
Shall my soul henceforth for evermore;
At thy feet I wish to live,
All the happiness of my soul it is.
The great boast of the world passed away,
To Jesus belongs all the acclaim;
There is none like unto him,
On the earth, in heaven.
Lord, let clouds flee evermore,
The force of the guilt
of a damning wound;
Grant me to experience thy
heavenly peace,
Before I go from the world to the grave.
Pure paths are thy paths,
All very beloved to me;
I must be washed all white,
Before travelling this path.
tr. 2016,25 Richard B Gillion
|
|